Inleiding
Post-traumatische hypersomnia is een moeilijke medisch-wettelijke uitdaging en stelt eisen aan de diagnose en voor de prognose op lange termijn.
De eerste patiënt met “idiopathische en traumatische hypersomnia werd” gemeld in 1941.
Vijftien jaar geleden, meldden wij 20 patiënten met “post-traumatische hypersomnia.”
Door dit rapport, zagen wij een verhoging van verwijzingen van patiënten met klachten van hypersomnia na een hoofd-nek trauma.
Wij moeten objectief beoordelen of de patiënt echt slaperig is en te bepalen of er enig verband tussen het hoofd-nek trauma en een op dit moment waargenomen slaap probleem overdag.
Het overzicht van de literatuur bood weinig richtlijnen voor het beantwoorden hiervan.
Deze reeks schetst onze strategische benadering om 184 volwassen patiënten tijdens een 15-jaar lange periode te evalueren.
.
