Hersentrauma en Slaap Problemen
Traumatische hersenschade kan slaap problemen, inclusief narcolepsie, veroorzaken,.
Een myriade van slaap problemen hebben een relatie met traumatische hersenschade(THB).
Inclusief het initiëren van slaap en slapeloosheid, een gebrek aan restoratieve slaap, en bovenmatige slaap overdag (EDS).
Er zijn vormen van narcolepsie die ontstaan als gevolg van een hersentrauma, deze komen veel minder voor als de typische narcolepsie.
Een milde hoofd trauma kan slaperigheid veroorzaken die niet geassocieerd is met REM slaap fenomenen zoals kataplexie, slaap verlamming, en hypnagogische hallucinaties, een conditie bekend als posttraumatische hypersomnia.
Het onderstaande geval betreft een 14-jarig meisje, en illustreert de relatie tussen THB and slaap problemen.
Achtergrond
Iedere 21 seconden krijgt iemand in de USA een THB(Traumatische Hersen Beschadiging), veroorzaakt door een klap tegen het hoofd, een plotselinge sterke beweging, of een binnendringend voorwerp, die de normale hersen functies verstoren.
Ze veroorzaken niet allemaal een THB.
Van de 1,2 miljoen mensen die een THB oplopen overlijden er 50.000, worden er 235.000 opgenomen en 1.100.000 worden behandeld op de EHBO van een ziekenhuis.
Bij kinderen veroorzaakt THB 2.685 dodelijke slachtoffers.
THB resulteert in een geschatte 2,685 doden, 37,000 ziekenhuis opnames, en jaarlijks 435,000 spoed bezoeken op jaarbasis.
Volgens de Centra voor de preventie en beheersing van ziektes, leven er ongeveer 5.3 miljoen mensen (2% van de US populatie) met een afwijking veroorzaakt door:
THB bij auto ongelukken, 20% door andere oorzaken, 28%, 19 %door lichamelijk geweld, en diverse oorzaken 11% als belangrijkste bij het ontstaan van TBH en tevens een belangrijke veroorzaker van overlijden en invaliditeit bij kinderen en jonge volwassenen.
Aanwijzingen en Symptomen
De ernst van THB loopt van mild tot zeer ernstig.
Een mild geval van THB wordt aangeduid als een hersenschudding, en het slachtoffer is na het ongeval, meestal bij bewustzijn.
Er is meestal een korte verandering in de mentale status of bewustzijn.
Ongeveer 80% van de THB’s vallen in deze categorie.
In een mild geval, is de patiënt slaperig na een kort bewustzijn verlies of gedesoriënteerd.
Ongeveer 10% van de THB’s valt in deze categorie. Bij ernstige gevallen, ongeveer 10% van de THB’s, is de patiënt bewusteloos en niet instaat om te reageren.
Er kan ook een langere periode van bewusteloosheid en/of geheugen verlies zijn na het ongeval.
De signalen en/of symptomen voor een THB kunnen heel subtiel zijn. symptomen verschijnen soms pas dagen of weken na het ongeval of worden geheel over het hoofd gezien, zelfs als zij zich heel anders voelen of anders functioneren.
THB kan een can een breed gebied functionele veranderingen veroorzaken die invloed hebben op het denken, de zintuigen, het taal gebruik en/of emoties.
De meest voorkomende signalen en symptomen zijn:
Niet te lokaliseren hoofdpijn en/of nekpijn; Geheugen en concentratie stoornissen.
Geen beslissingen nemen; langzamer denken, spreken, reageren of lezen;
Verdwalen of snel verward zijn; vermoeid en uitgeput zijn;
Emotie wisselingen, neerslachtig; zonder reden boos worden;
Wijzigingen in het slaap patroon; duizelig en evenwicht verlies; misselijkheid;
Verhoogde gevoeligheid voor licht, geluid en/of afleiding;
Wazig kijken; verlies van gevoel, reuk en smaak en ruisende oren.
Kinderen met een hersen beschadiging kunnen de zelfde symptomen als volwassenen.
Emotionele veranderingen omvatten vaak depressies, angst, persoonlijkheid verandering, agressie, afwijkend gedrag, en sociaal ongepast gedrag.
THB kan epilepsie, Parkinson’s, en andere hersenafwijkingen die normaal toenemen bij het ouder worden veroorzaken.
Gevallen van posttraumatische hypersomnia and posttraumatische narcolepsie na een THB zijn ook gemeld
Patiënt
Een 17-jarig meisje was betrokken bij een auto ongeval.
Bij het weggaan van haar werk in een Pizza shop in haar kleine auto werd zij frontaal aangereden door een andere auto en raakte bewusteloos.
Het meisje werd per helikopter naar een regionaal trauma centrum met ernstige verwondingen.
Na het ongeval lag zij bijna 2 maanden in een coma maar herstelde volledig.
Zij was in rehabilitatie en spraak therapie voor 2 maanden.
Na 3 maanden kon zij weer goed lopen en had haar kracht weer terug en kon weer naar huis.
De neurochirurg verwees haar naar mij voor haar buitengewone slaperigheid overdag, en moeilijkheden met haar concentratie vermogen.
Zij leek heel kalm,meewerkend en intelligent.
Haar Mini-Mentale Status and neurologisch onderzoek waren binnen de normale limiet.
Neurofysiologische functie testen bij een ander instituut bevestigde een neurocognitieve beperking met een gereduceerde concentratie, een korte attentie tijd, en een onvermogen informatie op een normale manier uit te voeren, en een geheugen beperking normaal voor personen met THB en met een indicatie van een hersen afwijking.
Haar moeder melde dat haar dochter een gedrag toonde met ongecontroleerde woede, irritatie, agressie, vreemd gedrag, met schelden en vloeken.
Ze viel in slaap in de klas en had speciaal onderwijs nodig.
Een CT scan en een MRI van de hersenen gaven geen indicatie van organische afwijkingen zoals hematoom, posttraumatische hydrocephalus, cerebrale ader trombose, cerebrale bloeding, of andere.
Onderzoek
Een diagnostisch nocturnale polysomnogram van de patiënt liet een een hele korte latentie zien van 2.5 minuut, geen apneu or hypopneas, en geen andere desaturatie momenten.
Haar MSLT liet 2 sleep-onset REM periodes (SOREMPs) zien. De gemiddelde slaap latentie was 2.0 minuten.
Een diagnose van posttraumatische narcolepsie was bevestigd , en ze werd behandeld met modafinil, wat later resulteerde in een verbeterde waakzaamheid overdag, minder vermoeid, en meer alert.
Posttraumatische narcolepsie
Persistente slaap problemen zijn gerapporteerd na een THB bij personen met een historie van een coma of een gesloten hoofd trauma.
The neuro-anatomische, neurophysiologische, en neurochemische systemen verantwoordelijk voor het onderhouden van de normale slaap-waak cyclus zijn verstoord na een THB.
Narcolepsie wordt gekarakteriseerd door de klassieke tetrad van excessieve slaperigheid overdag, hypnagogische hallucinaties, en slaap verlamming.
Abnormaliteit in de hypocretin (orexin) receptor is ook geïdentificeerd in het canine model van narcolepsie. Hypocretins zijn neuropeptides die een prikkelend effect hebben op de neuronen.
Pathopfisiologie of Acute Hersen Beschadiging
Deficiëntie in hypocretin-1 of orexin A, afgescheiden door een groep van neuronen gesitueerd in de posterolaterale hypothalamus, is gemeld bij acute traumatische hersen beschadiging.
Hypocretin-1 is betrokken bij de regulatie van de slaap-waak cyclus.
Baumann ontdekte CSF hypocretin-1 levels in 44 opeenvolgende patiënten met acute THB. Vergeleken met controle deelnemers, hypocretin-1 levels waren abnormaal laag bij 95% van de patiënten met een geringe tot ernstige THB en in 97% van de patiënten met een posttraumatische hersen CT gewijzigde.
Hypocretin-1 opeenvolgend na een THB kan een teken zijn van hypothalamic schade en verbondenheid met de zich vaak ontwikkelende post traumatische slaap-waak afwijkingen.
CSF hypocretin-1 deficiëntie is definitief verbonden met cataplexy in patiënten met narcolepsie.
Hypocretin deficiëntie identificeert een homogene groep van patiënten met narcolepsie gekarakteriseerd door de aanwezigheid van definiete cataplexy, ernstige EDS, en frequente SOREMPs.
Een studie toont aan dat lesions van de suprachiasmatic nucleus (SCN) het dagelijkse ritme van hypocretin-1 toevoer bij ratten vernietigd.
Dit onderzoek bevestigde dat de hypocretin-1 toevoer wordt gecontroleerd door de SCN en dat de locomotor activiteiten de activiteit beïnvloed van de hypocretin neurons.
Brain Trauma and Sleep Problems
by Taj M. Jiva, MD, MPH, DABSM, CBSM, FCCP
