van Chauffeur naar Bijrijder

Ik had nog nooit gehoord van Narcolepsie, had plezier in mijn leven, werkte in een groot aantal landen en heb dit voor het grootste deel van mijn leven gedaan.

Maar daar het leven geen vast menu heeft, en je niet alles in de hand hebt, had het voor mij ook nog een kleinigheid in petto, onderweg naar huis na een diner met collega’s van een organisatie waar ik regelmatig voor werkte.
Stopte nog even bij mijn kantoor, en belde zoals gebruikelijk mijn echtgenote toen ik in de auto stapte om naar huis te gaan en vertelde haar dat ik met 15 minuten thuis was.
Echter 15 minuten later heb ik haar weer gebeld, en haar gevraagd om uit het raam van ons appartement te kijken.
Zij kon mijn auto 200 meter verder zien staan, vroeg haar om mij en mijn spullen te komen ophalen daar ik op de laatste kruising was aangereden door een auto waarvan de bestuurder geen voorrang verleende.
Een ongeluk zit in een klein hoekje en de bestuurder heeft zich uitbreid verontschuldigd dat hij mij niet had gezien.
De politie, gewaarschuwd door de bewoners van een huis op dezelfde hoek, was vrijwel direct ter plaatse en na de gebruikelijke alcohol controle bleek dat er geen alcohol in het spel was.
Hij woonde net om de hoek en had de kerkkranten bezorgd.
Ondanks de nieuwe auto, kwam er niet één airbag uit, en heb waarschijnlijk de zijruit geraakt met mijn hoofd, niet dat ik me daar van bewust was, want het gebeurd allemaal te snel, je weet zelfs niet of je “even” van de wereld bent.
Voelde me een beetje ongemakkelijk met een beetje pijn in mijn nek en wat pijnlijke spieren.
Maar nog ik nog de andere bestuurder had zichtbaar letsel.
De dag erna ben ik, met een vervangende auto naar mijn werk gegaan en vond tot mijn verbazing een enorme bos bloemen voor de deur toen ik weer thuiskwam. deze was door de andere chauffeur af geleverd.
Een week later had ik nog steeds nekklachten, en door de huisarts verwezen naar het ziekenhuis om een Röntgen foto te maken. Op de foto waren geen beschadigingen te zien.
Voor het project waar ik op dat moment aan het werk was reed ik iedere dag van de Randstad heen en weer naar Groningen daar had ik voor het ongeval nooit moeite mee, maar enkele weken na het ongeval kreeg ik er moeite mee om alert te blijven en besloot om niet meer dagelijks heen en weer te rijden maar een aantal nachten per week in Groningen te blijven slapen. Nadat het project gereed was reed ik niet meer dan een paar kilometer per dag.
Ondanks het feit dat het dat het een rustige periode was bleef het slaperige en vermoeide gevoel nadrukkelijk aanwezig, en na een bezoek aan de huisarts besloot deze om mij te verwijzen naar een neuroloog in het ziekenhuis.
Het eerste onderzoek werd uitgevoerd door een jonge en onervaren arts en kreeg de boodschap dat er niets aan de hand was en werd weer naar huis gestuurd.
Was hier niet gelukkig mee, het vermoeide slaperige gevoel bleef, en besloot om een brief naar het hoofd van de neurologie te schrijven en mijn ongenoegen uitsprak over de manier waarop het onderzoek was gedaan.
Kort hierna werd ik uitgenodigd voor een nieuw onderzoek, en in het eerste gesprek over mijn slaapproblemen werd er nog een grapje gemaakt over mijn leeftijd en de mogelijkheid dat gezien mijn leeftijd het een slaap apnoe kon zijn. Waarop op mijn antwoord was dat ik een paar jaar voor het ongeval mijn vrouw gelukkig had gemaakt met een reparatie aan mijn neus en keel omdat ik iedere nacht een bos omzaagde, iets wat zij niet echt kon waarderen.
Maar toen ik, na uitgebreid onderzoek inclusief een MSLT, op de afspraak was voor de uitslag kreeg ik de mededeling dat hij goed en slecht nieuws voor me had.
Hij vertelde me, om met het goede nieuws te beginnen dat ik geen slaap apneu had, en vervolgde zijn boodschap met de mededeling dat ik de gelukkige(???), levenslange eigenaar was van Narcolepsie.

Hierna is er verder getest en opnieuw getest, en gekeken of er andere beschadigingen waren o.a. door een MRI scan, hart en long specialisten, en alles wat hij verder op zijn lijst had aan onderzoeken.
Het resultaat bleef echter hetzelfde – alles was goed behalve voor een milde whiplash en Narcolepsie.

Na dit eind resultaat staat het leven op zijn kop,
ik wist nu wat er mis was maar was nog maar de start
Probeer het maar eens aan je omgeving uit te leggen,
en vooral aan de verzekeringsmaatschappij
En dat het niet meer weggaat!!!

De verzekering was er snel bij met een arbeidsdeskundige om mijn werkomgeving te verbeteren met een bureaustoel.
Helaas niet de juiste oplossing, dan maar een re-integratie traject was de nieuwe oplossing, en na een toch wel leuke en interessante training bleek het gezien mijn werk ook niet de oplossing. ( Narcolepsie was noch steeds geen optie )
Uiteindelijk was het de ingehuurde medisch expert van de tegenpartij die ze informeerde, dat ze er voor lange tijd rekening mee moesten houden met een arbeidsongeschikt van 80 tot 100%
(iets wat Ohra liever niet hoorde).

JA - Ze haddden het begrepen!! En dan???
Proberen de relatie te ontkennen tussen “Narcolepsie en Ongeval”.
JA – Vragen aan mijn huisarts, mijn voorgeschiedenis, helaas niets wijst op een eerder bestaan van narcolepsie.
JA – De economie is wat minder, (Ik ben zelfstandig) en probeer ze te laten betalen omdat ik geen nieuw werk vind.
JA – Proberen je uit te putten, financieel op de knieën, en dan bieden ze een “koekje” aan zoals zij het noemde.
JA - Ze starten een Phishing Expedition, om iets te vinden in mijn medisch verleden dat Narcolepsie veroorzaakte.

In de tussentijd neemt de Narcolepsie bezit van je, bij mij was (gelukkig) de diagnose al heel snel na het ongeval vast gesteld.
En ervaar er nu bijna dagelijks meer en verschillende effecten van.
Er zijn nu 7 jaar Narcolepsie voorbij en zij proberen nog steeds de relatie te ontkennen tussen ongeval en narcolepsie.
Dit terwijl ik probeer het een plaats in mijn leven te geven, in ieder geval met veel steun van familie en vrienden.
Maar ben nog niet de record houder, heb er een met 8,5 jaar en moet dus nog even volhouden :)

En wat betekent het voor mij?
Moe en uitgeput, de hele dag van opstaan tot naar bed gaan.
Voel me als een wandelende vibrator, het tintelt, van mijn hoofd tot mijn tenen, onder mijn huid, niet in staat om wakker te blijven, ondanks de modiodal.
Iedere nacht zweten, met een ziekenhuis zeiltje onder het laken zodat de matras niet nat wordt.
Vergeetachtig, niet meer multifunctioneel, aan één ding beginnen en de rest vergeten. Geen rijbewijs meer kunnen verlengen, dus auto rijden is over, de fiets mag nog. Correctie programma’s op de PC voor de spelfouten die ik nu maak als ik een brief maak.
Mijn projectmatig werk niet meer kunnen doen, het past niet om tijdens een vervelende vergadering in slaap te vallen.
Niet meer in het buitenland kunnen werken, iets wat ik heb gedaan sinds ik bij de marine tekende als 16 jarige.

Het is maar een greep uit de lijst van veranderingen in mijn leven.
Tot heden heb ik mijn goede humeur kunnen bewaren, al kost het wel meer moeite om dit te doen.
Het is ook de reden om het op papier te zetten,
Verzet mijn gedachten een beetje, en misschien zijn er anderen die er iets aan hebben als ze dit lezen.
Je moet je jezelf goed controleren anders wordt je gek, en vlieg je tegen de muur op.
Narcolepsie heeft voor mij één positieve kant, Ik slaap nu aan boord van een vliegtuig.
Heb intussen ook de lijst vertaald “You have Narcolepsy if “ van de website “Talk about Sleep”.
Dat was leuk om te doen en heb een kopie gestuurd naar mijn neuroloog en mijn advocaat.

Vertaal nu voor deze site veel buitenlands materiaal naar het Nederlands, zodat anderen met letselschade of een trauma hier ook toegang tot hebben, speciaal voor hen die moeite hebben met het Frans of Engels. Zonder voorkeur of commerciële binding, er zwemmen al genoeg haaien in de vijver om te kijken of ze u of niet hoeven uit te betalen of u van de wal in de sloot “helpen”. Ook om de diverse rekenregels op de website te plaatsen voor inkomensverlies, toekomstig inkomsten verlies, en aangepast aan Nederlandse condities.Dit kan voor medegenoten misschien net genoeg zijn om ze de juiste richting te wijzen.

Dan heb ik nog een doel, niet zozeer voor mezelf,
maar zijn er anderen die er voordeel van kunnen hebben.
“The Trailblazer”
.
© Trailblazer
trailblazer@letselschade-calculator.nl